Ongeveer in oktober 2012 ben ik weer begonnen met werken, heel voorzichtig met 2x 2 uurtjes begonnen en daarna steeds uitgebreid met een aantal uurtjes, kwam ik tot 5 dagen werk van 9-16 uur. Ik werd moe, heel moe, maar steeds minder vaak hoefde ik na gewerkt te hebben mijn bed in om te slapen.
Wat ik jammer vond is dat ik weinig verantwoordelijkheid kon en mocht dragen.
Ik verlangde steeds meer naar een plek waar ik dat wel kon. Tussendoor veel solliciteren en aan de gang met Breijeblij: mijn eigen creatieve bedrijfje waarmee ik begeleiding geef aan een ieder die willen leren handwerken op welk vlak dan ook, als het maar met een draadje is.
Nu ben ik vanaf 1 februari 2013 100% beter gemeld en er moest weer iets in werkland gebeuren. Samen met mijn manager maakte ik de afspraak dat ik voor het flexbureau van het bedrijf waar ik in dienst ben zou gaan werken. Gezien mijn contract voor 32 uur is, werd dat ook de doelstelling.
Mijn beschikbaarheid opgeven en dan wachten op diensten is mij niet vreemd, ik flex al vanaf 2001.
Wèl de druk die de 32 uur met zich mee nam en ook de druk die de betreffende manager van dat bureau mij oplegde. Dit bureau werkt namelijk anders dan ik gewend ben en dat viel mij enorm tegen. Wat mij nog meer tegenviel was dat ik na 2 x 2 dagen werken echt kapot was. Logisch, want ook het lange reizen naar de betreffende adressen ging niet in mijn koude kleren zitten. Ik moest op plekken werken waar er ik met het OV 2 uur over deed om naar huis te komen! 3 Uur per dagen reizen, naar voor mij onbekende plekken en dan ook nog onregelmatig, maakte dat ik het gevoel kreeg weer heel snel af te glijden naar een 'toestand' waarin ik mij niet in wilde bevinden. Huilend op mijn werk probeerde ik aan de manager van dat bureau duidelijk te maken dat ik een vrije dag wilde i.p.v. de dienst die zij mij toebedeeld had. Maar... dit was de afspraak niet en zij verwachtte dat ik tóch zou komen.
Gelukkig kreeg ik van mijn eigen manager groen licht voor deze vrije dag. Daarna nam ik mij dan ook voor als ik uitgeslapen was die dag, dat ik beter voor mijzelf zou zorgen en deze situatie een halt toe zou roepen.
Mijn vrije dag:
Nadat ik mijn jongste dochter uitgezwaaid had, ben ik weer terug naar bed gegaan. Na heerlijk te hebben uitgeslapen, sprak ik een goede vriendin/coach van mij aan via het internet en sprak met haar over de situatie. zij hielp mij te verhelderen wat er ècht aan de hand was. Ik was mijn vrijheid kwijt!
De vrijheid die ik zo gewend was en waar ik graag gebruik van maakte toen ik flexer was (voor ik mijn huidige contract had) en die ik nu ook verwachtte, was er niet. Oorzaak: 32 uurscontract.
Ik zag geen uitweg: als ik dit contract verklein, heb ik minder inkomen en dat kan ik, met mijn grote gezin, niet gebruiken. Ik zie geen mogelijkheid om het anders te doen. En dan komt er een voorstel van haar: neem 16 uur onbetaald verlof, dan werk je nog 16 uur voor je huidige werkplek en kun je 16 uur elders flexen. Wàt een bevrijdend idee!
Aan de slag:
Ik heb het flexbureau van werkgever 2 gebeld, zij hebben me afgelopen jaar enorm gesteund. Ze willen graag meewerken, maar kunnen me natuurlijk geen werk beloven. (ik heb daar een 0-uren contract). Daarop heb ik nog 2 telefoontjes gepleegd om meer werk te kunnen regelen. En toen ik tevreden neergelegd had, belde ik mijn eigen manager met dit voorstel. Hij was enthousiast. We laten het even rusten, ik heb namelijk ene ruime week vakantie. Daarna zullen we per 1 maart dit alles in gang zetten.
Ondertussen blijf ik solliciteren. Ik wil daar naast ook echt aan de slag met BreijeBlij.
