Eerst maar even voorstellen: Ik ben José, uit het jaar 69, getrouwd, moeder van 4 kinderen. Twee jongens en twee meisjes. De oudste drie zijn bijna volwassen, de jongste gaat nog naar de lagere school. Ik ben woonbegeleider en heb veel plezier in mijn werk.
Naast gezin en werk heb ik ook alweer ruim twee jaar, een secundaire partner. Hij heeft ook een gezin met 4 kinderen en is getrouwd met de vrouw die tevens de secundaire partner is van mijn man. Je zult begrijpen dat het in het begin even heel verwarrend was. Tenslotte hield ik veel van mijn man, maar werd ook erg verliefd op mijn secundaire partner! Alle partijen moesten de blokkendoos van vaste gewoontes en omgangsvormen weer even schudden, zelfs een aantal blokken vervangen en nog steeds werken we hier aan. Natuurlijk moesten beide gezinnen en dus ook de kinderen, even wennen aan de nieuwe situatie. Wat doe je wel en wat doe je niet in gezelschap waren dan ook de eerste vragen die beantwoord moesten worden dachten we. Doch, het reilt en zeilt eigenlijk allemaal vanzelf, als je van één partner kan houden en dat mag laten zien, waarom dan niet van twee? Vanaf het begin is het zo geweest dat meestal de mannen ruilen voor een paar nachtjes, maar nu is het net hoe het uitkomt met werk en afspraken, soms ruilen de mannen , de andere keren de vrouwen.Goed de agenda bijhouden, met natuurlijk ook de nodige gangbare afspraken zoals tandarts, 10 minuten gesprekjes op school, etc.
Op dit moment ben ik erg gelukkig met beide partners, het heeft wel even geduurd voor mijn rose bril die volledig op mijn secundaire partner gericht was, weer een normale bril werd, maar het leeft nu een stuk relaxter. Hoewel de vlinderkriebels natuurlijk heel fijn zijn en echt nog niet helemaal verdwenen , kan ik mij beter een weg vinden in het hebben van twee partners.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten