Zou het door dat uurtje terug zetten komen? Ik ben vandaag niet vooruit te branden!
Manlief stond eerder op dan ik, ik was dus al eerder wakker dan de wekker. Wordfeud, wat een verslaving, dat eerst maar even. Dat duurt langer dan ik dacht (natuurlijk!) en ik sleur mezelf uit bed om de jongste wakker te maken. Eerst een was uit- en in de wasmachine, ik gooi de schone was voor de trap en bedenk dat ik die later wel meeneem, als de machine maar draait. Met de oudste had ik afgesproken dat ik hem zou wekken. Daar was mijn eerste maandagfaal al, het was een half uur later dan we hadden afgesproken. "Maak me wakker tot ik zit mam" zei hij nog gisteren...
Hup naar jongste dochter, ha! die was al beneden. Ik raap wat kleding bij elkaar en klets wat met oudste dochter en schoonzoon die nog in bed liggen. Zij heeft een week vakantie nu en hij moet toch echt naar school. "Heb je t-shirtjes gewassen voor hem mam?". Tweede faal.. ja, ik heb ze gewassen *zucht, maar ze liggen nog nat in de machine. Ik loop naar boven in de hoop nog een passend t-shirt voor hem te kunnen vinden. Gelukkig lag er nog wat. Snel naar beneden met een stapeltje kleren voor de jongste. Natuurlijk de tv aan dus die moet eerst uit, anders schiet het helemaal niet op. Met een aantal doelen voor ogen kijk ik op de klok: ik heb nog 20 minuten om het allemaal voor elkaar te krijgen. Mijn jongste zoon komt binnen:"mam, ik ga nu de hond uitlaten, wil je voor mij ook brood smeren, ik ben een beetje laat".
Natuurlijk jongen.. en ik gooi 8 boterhammen in de magnetron, nadat ik de jongste in haar kleding gehezen heb. Welke moeder kleed haar dochter van 8 nog aan, maar goed, dan gaat het sneller. Wat ze wil drinken.. ah, gelukkig de keuze is snel gemaakt en ik zet water op voor aardbeienthee. Ze zoekt in opdracht van mij haar schoenen... niet.. Lieverd schiet toch op, ga je schoenen halen. "Ja maar de schoenen van (schoonzoon) liggen onder de bank en... " ik stuur haar naar boven met de mededeling dat als ze haar schoenen niet aan doet, ze maar op haar sokken in het busje gaat. Gelukkig, ze loopt naar boven. Ik smeer voor haar een overgebleven bolletje van het weekend met pasta (ik kan me niet herinneren dat mijn moeder ook zoveel potten pasta aandroeg in mijn jeugd). "Snel meissie eet dit maar lekker op, ik heb ook al water bij je thee gedaan, wil je er nog melk bij?" Nee, dat wilde ze niet. Ik loop snel heen en weer en pak haar tas in met de benodigde spulletjes, blij dat ik vrijdag haar broodtrommeltje er uit heb gehaald (en ook niet onbelangrijk: haar zwemspullen *zucht). Broodje op, medicijnen ingenomen met 1 slok thee en een vies gezichtje.. blijkbaar was de thee minder lekker dan ze gedacht had en opeens staat de buschauffeur voor de deur. Gelukkig heeft ze haar schoenen aan, snel, jas aan , kus en tot vanmiddag!!
Stilte.. want inmiddels zijn schoonzoon en jongste zoon naar school.. maar.. waar is de oudste? Hij is toch niet.. jawel in slaap gevallen, hij ging namelijk net niet zitten toen ik hem wakker schudde.. ik ren naar boven en maak hem alsnog wakker, het is bijna half 9 en dus veel te laat voor school. Snel brood en koffie, een peuk en dan rennen naar de trein, op naar Amsterdam.
Daar is de stilte weer.. koffie! Laptop.. Het idee om een blog te schrijven was allang geboren en ik ga aan de slag om dit plan eens te laten slagen.
Ah, vriendje online.. ff chatten, ik kom van alles tegen, doe een spelletje, bestel met oudste dochter 'kisten' (zwarte leger schoenen) en mijn ochtend vliegt voorbij, zeker nadat ik bijna 1,5 uur met mijn vriendje aan de telefoon heb gehangen over zijn bewustwording dat plannen toch eigenlijk wel handig is en met mij gezellig overlegd hoe hij zijn dagen zo in zal invullen dat de druk van de planning niet te hoog is, maar er wel meer uit zijn handen komt dan nu. Gezien we hetzelfde probleem hebben, bedenk ik dat ik de notulen nog moet maken van de vergadering van mijn werk van vorige week.. dinsdag al! die moeten echt af en... ik schrijf een blog. En nog een... en dan is het opeens 3 uur in de middag geweest , moet ik nog boodschappen doen, de notulen verder uitwerken en is de oudste dochter weg.. die heeft vast tijdens het telefoongesprek verteld waar ze was, maar ik heb geen idee meer. Nu dus snel stoppen met schrijven.. de jongste komt straks ook alweer thuis!
*zucht.. zo'n maandag dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten